که فرود آورد از چرخ چهارم عیسیش

چاپلوسان چو ببینند بر او بر ناچار

خوب تر خوانند از نظم جریر و اعشیش

آن یکی گوید خود وحی خداوند است این

خواجه خودگوید زبن گونه فزون دارم شعر

که مرا وقت نباشد پی شرح و املیش

ور یکی شاعرکی خسته سراید شعری