کمینه چاکر این آستان که از ره عجز

برای صافی و دین درست و قلب سلیم

چنان که خادم این در، بهار مدح سرای

که هست بنده دیرین و خاکسار قدیم

نهاده است به کوی رضا سر تسلیم

مگر ستاند روزی ز خاک این درگاه

دوای جان علیل و شفای قلب سقیم