چون اوفتد یکی مگس اندر میان خوان

چون پیشه ای شدست سیاست به ملک ری

شایدکه هیچ نارم ازین پیشه بر زبان

از خوان و از خورش بکشم دست ناشتا

از تشنگی بمیرد اگر شیر بنگرد

بر چشمه ای که سگ زده است اندرو دهان