گلوش را به دم تیغ خونفشان دادن

از آن که بود مقصر جوان و دشوار است

رضا به فاجعه مرگ نوجوان دادن

به صورتش دم تیغ آشنا نگشته جفاست

بهار زندگیش ناشکفته حیف بود

گلش به دست جفاکاری خزان دادن

ولی دربغ که قانون حرام می دانست