ای مرهم سینه فکار من

از روی وفا شدی قرین من

می کوشی و یک زمان نه ای فارغ

از تسلیت دل غمین من

و ای مونس خاطر حزین من

هرچند بهار من ز من دور است

هستی تو بهار دلنشین من