شمار سال وفاتش یکی ز یاران خواست

زمان هجرت و آن دوره سیاه ، امین

ز حبس و نفی نرنجید و راه کج نگرفت

که صدق و راستیش بود تکیه گاه، امین

بهار غمزده گفتا: « دریغ و آه امین »