گفتا ز جان و دل ، جز رنج و تعب مخواه

گفتم به دل چرا طربت شد بدل به غم

گفتا پس از صبوریم از دل طرب مخواه

گفتم چه خواهی از دل و جان بعد او بگوی

گفتم سبب چه شد که به غم مبتلا شدی

گفتا خدای داند از من سبب مخواه

گفتم که چرخ ، قامت من چنبری نمود