گفتا خدای داند از من سبب مخواه

گفتم چه خواهی از دل و جان بعد او بگوی

گفتا ز جان و دل ، جز رنج و تعب مخواه

گفتم سبب چه شد که به غم مبتلا شدی

گفتم که چرخ ، قامت من چنبری نمود

گفتا ز چرخ غیر جفا و کرب مخواه

گفتم ز روزگار چه باید امید داشت