لذت روح برم چون به خراسان گذرم

دلم از مردم ری سخت ملول است که نیست

هیچ پوشیده زکس کفرنمایان همه

ز آن که محکم نگرم پایه ایمان همه

مردمش ساکن اقلیم جنانند و بود

بقعه سبط نبی روضه رضوان همه