گویم آن دم ؛ هاراگدسن مشدی

بار خفت فکنی بر شانه

ترسم از بس که تو پیمان شکنی

بشکند چرخ ، تو را پیمانه

تو بگویی، گذرم تهرانه

هان دهی غله من ، یا ندهی

جان من راست بگو رندانه