وآن تبه کارکه شد زین سه فضیلت محروم

بر اسان شرف و فضل شود ملک آرای

یا خردمندی صاحب نظری کاندر وقت

بنگرد عاقبت کار به تدبیر و به رای

نره دیویست هوسناک و ددی مردم خای

نز خدا خوفی و نه بیم زوال شرفی

نه چراغ خردی بر سر ره کرده بپای