همچو آن خفته که کابوس بر او چیره شود

نه توان داشتش از ره ، نه توان گفت بپای

کشوری را که به نکبت فتد از طالع شوم

زین یکی غول برو افتد و بفشارد نای

ماندش بسته زبان از شغب و وایا وای