که هما آیتی بود ز خدای

ویحک ای مرغ آسمان پیمای

از بر بام آسمانت جای

تو همایی که گفته اند از پیش

میغ پیکر یکی هیونی تو

سر میغ سیه سپرده بپای

سایه افکن به ما که سایه تو