*

نبست لب ز ثنا گرچه بود دلگیری

نماند شاعر از آن زخم تا به سال دگر

ولی بماند به سنجر بزرگ تشویری

*

زمانه نیز مرا زد به سینه چندین تیر

که نیست بهر علاجش به دست تدبیری