سیاه رو نکند تهمتی و تکفیری

اگر چه زخم زبان مولم است ، لیک خوشم

از آنکه نیست د رین ترهات تاثیری

مرا که دامان از آفتاب پاک تر است

کسی که شصت بهارش گذشت کج نکند

رهش ، نه سردی مهری نه گرمی تیری

ز عهد باز نگردم ز خوف دشنامی