به دوران شهنشه تازه شد دوران فردوسی

بنام ایزد که نو شد در جهان عنوان فردوسی

زبان بسته گوبا شد، ادب را دهر جویا شد

ز نو بشکفت و بویا شد، گل بستان فردوسی

اگر گشتش دل محزون ز شاه غزنوی پر خون