ز حال بنده غرض فرخا مشو نگران

به جرم حسن چو یوسف اسیر و زندانی »

هر آن بدی که رسد از زمانه خرسندم

به شکر آن که ندارم عذاب وجدانی

که راستکار بود رستگار خود دانی