از آن سخنور جز اندکی ندانم شعر

به شهر شروان بد شاعری بهار بنام

که شهره بود به مطبوعی و سخن دانی

هم آنچه دانم دانند عالی و دانی

به شعر خویش هم اکنون مفاخرت نکنم

که فخر بر هنر خود بود ز نادانی