دزدان بیابانی قهری نبدند

که نبردند گوهر جان را

چون که دزدان شدند و من ماندم

این رباعی به یادشان خواندم :

خودکامه و لامذهب و دهری نبدند

با آن همه طبع سرقت و بی رحمی

بالله که چو سارقین شهری نبدند