مرد جنگی کجا، کجاوه کجا

این سخن پرگره چو موی من است

به درازی چو آرزوی من است

من کجا، جویبار ساوه کجا

الغرض دست دادم و گفتم

تو سلامت بمان که من رفتم

گفت روزی درنگ باید کرد