بنده « امن یجیب » را خواندم

تو سلامت بمان که من رفتم

گفت روزی درنگ باید کرد

تا بگویم تو را چه شاید کرد

جای یک روز، هفته ای ماندم

چون بدیدم که قصه گشت دراز

ساز و برگ سفر نمودم ساز