یک قصیده که مطلعش این بود:

پول ها جمله خرج شد، هیهات

قرض هم کس نداد بر من لات

بهر سردار ساختم بدرود

« من بنده مسکین را ای رادخداوند»

« در بند نهادی و برفتی سوی دربند»

« در بند تو بودم ، من زین پیش و کنون نیز»