کز رمه بستاند و بخشد به گرگ

بر رمه چون گشت شبان چیره دست

او نه شبان است که گرگ رمه است

سگ بود اولی ز شبان بزرگ

خیز و تهی زین همه پیرایه باش

ما همه فرزند و تومان دایه باش

لیک نه آن دایه که بر جای شیر