کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 102

بی سببی ریشه خود برکند

چهرهٔ ملک الشعرای بهارشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 99

    راه نماییم به حق ، دایه را

    #
  2. 100

    تا نکشد ذلت همسایه را

    #
  3. 101

    دایه از این معنی اگر سر زند

    #
  4. 102

    بی سببی ریشه خود برکند

    انتخاب‌شده
  5. 103

    داربم امیدکه از فر بخت

    #
  6. 104

    وصل شوند این دو تناور درخت

    #
  7. 105

    شاخه فرازند و برآرند سر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 102 از «شماره ۷ - اندرز به شاه» است.