نی غم خلق و نه غم مملکت

شاه خوش از حاصل امسال خویش

سیم و زر آورده بهم چون جهود

داده پس آنگاه به تربیح و سود

بی خبر از بیش و کم مملکت

سود خور و زر طلب و چشم تنگ

بی عظمت چون نم خون روز جنگ