گفته شد این شعر خوش آبدار

هرکه ز یزدان به دلش نور تافت

در دو جهان دولت جاوید یافت

سیصد و ده چون بگذشت از هزار

جانب بنگاله فرستادمش

« هدیه تاگور» لقب دادمش

سال چو نو گشت درآمد برید