شاه عجب داشت از آن هر سه مرد

سی و دو دندان سپیدش رده

موی سر و ریش به شانه زده

شحنه حکایت به ملک عرضه کرد

گفت ازین جو، که عجب گستر است

قصه این هر سه عجائب تر است

باب ، جوان تر زپسرکی رواست ؟!