هست زنش بی مزه و یاوه گوی

لیک نه فرتوت چو پور دگر

لیک نبیره ز زن آزرده است

کرچه بسی نیست که زن برده است

شوخگن و بی ادب و زشت خوی

بس که بپاکرده در آن خانه جنگ

خانه بر اوگشته چو زندان تنگ