مقتدر و بنده نواز و حکیم

کرده درآن صفحه چنین یادداشت :

بود به کرمان ملکی پارسا

خلق برآسوده از آن پادشا

ملک نگهداشته ز امید و بیم

هرکه ز بیمی شدی از ره بدر

گشتی امیدش سوی شه راهبر