وآن دو عجب قصه از آنان شنید

گفت خود این باغ ز من بنده است

لیک زر از آن فروشنده است

شاه چو آن مشکل آسان بدید

مظلمه ای صعب و نزاعی سترگ!

با دو دل روشن و روح بزرگ

دیرگهی رنج تحیر کشید