چون ندهی گوش بر آوای من

چون سبعانم ز چه رو می دری

خلق مرا بهر تو ناکرده اند

کز پی خیرات بنا کرده اند

از چه نهی سلسله برپای من

آه من اندر تو اثرها کند

مشت تو را روز جزا وا کند