مشت تو را روز جزا وا کند

چون ندهی گوش بر آوای من

از چه نهی سلسله برپای من

آه من اندر تو اثرها کند

گفت حریف دغل از روی کین

کای بت پوشیده خلوت نشین

خامشی آموز و زبان بسته باش