فرانسوا : تو نور چشم منی خیره چشمیت از چیست ؟

فرانسوا : چه می کنی ، به چه کاری ، امانوئل ، پسرم ؟

امانوئل : بودورکه وارده عزیزم فرانسوا، پدرم !

امانوئل : تو قبله گاه منی ، گو شکایتت ازکیست ؟

فرانسوا : شکایتم زشما نور چشم های دورو!

که مهر در دل ایشان نرفته است فرو!