در دل دو هزار غم نهفته

در بر رخ انتظار بسته

بسته ره پویه، و آسمان پوی

در خانه خویشتن جهانجوی

یک حرف ازآن به کس نگفته

صد ره زده پنج نوبت داد

در هفت اقلیم و چار بنیاد