بهر سنگی که نقش عشق دیدی

بده از چشم مشتاقان درودش

غبار وادیش را تاج سر کن

سرابش را ز آب دیده تر کن

ز هر خاکی که بوی خون شنیدی

به زاری گریه کن بر آن سیه سنگ

به جای ما ببوس آن خاک گلرنگ