ز مشتاقان خود کردی فراموش

کنون شاها کجایی حال چونست ؟

که از هجر تو دل ها غرق خونست

شدی با مهوشان ری هم آغوش

نه دلداری چنین باشد نه یاری

که یاران را به یاد اندر نیاری

تو یارا با همه یاران به کینی ؟ !