میان قریه « دهناد» و « سن سن »

فرو ماندیم یک ساعت ز رفتار

سیاوش وش نه از آتش گذشتیم

که در آتش سمندروارگشتیم

قصیل طاقتم را پاک زد سن

همی تابید خورشید جفاجو

گهی ازپشت سر، گاه از بر رو