کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 110

مرا برگردن و عارض گذارند

چهرهٔ ملک الشعرای بهارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 107

    همی تابید خورشید جفاجو

    #
  2. 108

    گهی ازپشت سر، گاه از بر رو

    #
  3. 109

    توگفتی داغ از آتش برآرند

    #
  4. 110

    مرا برگردن و عارض گذارند

    انتخاب‌شده
  5. 111

    ز باد سام ، صحرا پر علو شد

    #
  6. 112

    « اتل » از شدت گرما جدو شد

    #
  7. 113

    به گوشت خورده ریگ و باد سامش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 110 از «شماره ۲۸ - از تهران تا قمصر» است.