عوض کردیم جای خویشتن را

بگفت آری ! به خون سردی و خنده

ولی غافل ز خون گرم بنده

چو دید ابرام و بی تابی من را

به پشت گردنش تابید خورشید

ز پهلو باد سامش ریگ پاشید

شکسته شیشه و جای حذر نی