لایق منصبی سردم داری

از قضا بود در آن کو پسری

پسری شیوه زنی عشوه گری

نانجیبی ز حقیقت عاری

لیک درکشتن عشاق دلیر

مژه چون تیر و نگه چون شمشیر

سر و زلفی به سیاهی شب قدر