زنده در مملکت محتضری

مردی و اختر ما کرد غروب

لیک شد مرگ تو از بهر تو خوب

مرده خوش تر که بود با هنری

داشتند آرزوی صحبت تو

مولیر و کرنی و راسین و روسو

به تو گفتند که برخیز و بیا