شبلیئی هست ار نباشد غالبی

ور نمی خندد بهرگل صد، هزار

باز نالد قمریئی بر شاخسار

« غالبی » آمد اگر شد طالبی

« بیدلی » گر رفت « اقبالی » رسید

بیدلان را نوبت حالی رسید

هیکلی گشت از سخنگوبان بپا