جز یکی نبود سراپای وجود

با تواضع پادشاه خویش باش

کر بترسی درد و رنجت در قفاست

خیز و جنبش کن که گنجت زیر پاست

قطره قطره محو دریای وجود

از جدایی بگذر و مانوس باش

قطرگی بگذار و اقیانوس باش