بود جزئی از پیکر آسمان

همو هست از ذره ای پست تر

بر پیکر آفتابی دگر

همان آفتاب دگر بی گمان

بود آسمان پرتوی بی قرار

ز اندیشه ذات پروردگار

به گیتی درون ما و تو چیستیم