یکی شمع بنهاد و دیگر گریست

زر و زن چو او خفت گشتند جفت

سوی گور با برگ و ساز آمدند

به گورش نهفتند و باز آمدند

پس آن هردو رفتند و کردار پست

ازو دوستان جمله گشتند دور

جز آن دوست کاو ماند با وی به گور