بداندیش از آن شیوه سرمست شد

که سوز درون استخوانش گداخت

چنان خوار کردش بر انجمن

کزان کار بگذشت و از خویشتن

که پیشش ولی نعم پست شد

یکی گفتش از آشنایان پار

که این شوخ چشمی چه بود ای نگار