« درینک وتر» کت چشمه زندگی

شما را در آن ملک جوینده اند

سخن گسترا موی بشکافتم

کز اندیشه ات روزنی یافتم

بجوشد زلب گاه گویندگی

همی بوی مهر آید از روی تو

همی یاد شرم آید از خوی تو