چوآن خورد لختی توقف نمود

بخورد آنچه را یافت زان خوشمزه

بینداخت آن پوست های دراز

بر آن مانده از مغز بسیار باز

ازبن کاو شده خان به خود پف نمود!

شکمباره پر هوا و هوس

بدین رای نستوده ننموده بس