چو دل را به جاروب اندیشه رفت

که گویند خان هشته آنجای پای

ز بهر من ایدر چه حاصل شود؟

چه خانی بیاید چه خانی رود

همی خورد آن تخم و با خویش گفت

همان به که گویند از این دهکده

« نه خانی اویده نه خانی رده »