که ناگه ز مشرق دمید آفتاب

کشیدند یکسر به زیر نگین

گرفتند از مرد دوریش باج

نه فرهنگ ماند و نه تخت و نه تاج

سر بخت ایران برآمد ز خواب

ز پهلو نژادان زهگیر شست

یکی مرد جنگی به زین برنشست